W związku z pojawiającymi się w przestrzeni publicznej informacjami na
temat rzekomego zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła do gospodarstw
domowych, wynikającymi z błędnej oceny wpływu rentowności jednostek
wytwórczych działających w sektorze ciepłownictwa koncesjonowanego
(wskazanej w raporcie
Urzędu Regulacji Energetyki „Energetyka cieplna w liczbach – 2022”) na aktualne funkcjonowanie i rentowność tego sektora, Polskie Towarzystwo Elektrociepłowni Zawodowych informuje, że
nie ma takiego zagrożenia. Aktualnie
poziom rentowności całego sektora ciepłownictwa koncesjonowanego jest znacznie wyższy, nie występują również problemy związane z brakiem możliwości pokrycia w taryfie dla ciepła kosztów jego wytworzenia.
Opublikowane w dniu 24 października br. przez URE dane obejmują rok 2022, w którym nastąpił
bardzo duży wzrost cen paliw wynikający z wybuchu wojny w Ukrainie i wpływu sytuacji geopolitycznej na światowe rynki surowców.
W raporcie pokazano, że rentowność brutto całego sektora ciepłownictwa
koncesjonowanego wynosi minus 22%, z czego dla jednostek kogeneracji
wyniosła ona minus 38%, a dla źródeł ciepła niebędących jednostkami
kogeneracji – plus 0,25%. Niska wartość rentowności brutto jednostek
kogeneracji w roku 2022 wynika z tego, że taryfa dla wytwarzania ciepła w
tych jednostkach jest kalkulowana w oparciu o metodę uproszczoną,
bazującą na historycznych danych dotyczących średniej ceny sprzedaży
ciepła w źródłach niebędących jednostkami kogeneracji, której co do
zasady nie można zmienić w okresie obowiązywania taryfy.
W przypadku tak dynamicznego wzrostu cen paliw (zwłaszcza węgla
kamiennego i gazu), które miały miejsce w roku 2022, w tym również
wyjątkowo gwałtownego wzrostu cen węgla w III i IV kwartale tego roku,
gdyby nie zmiana rozporządzenia taryfowego dla ciepła opublikowana w
listopadzie 2022 r., nie byłoby możliwe uwzględnienie tej tendencji w
cenach i stawkach opłat zawartych w taryfie za ciepło. Przedmiotowa
nowelizacja pozwoliła na doliczenie do GJ kwoty wynikającej z kosztów
zakupu paliwa, które nie zostały uwzględnione w cenie referencyjnej
(maksymalnie do 30 kwietnia br.). Dodatkowo, wartości wskaźnika
referencyjnego opublikowane w marcu br., również pozwoliły na
odzwierciedlenie w taryfie dla ciepła faktycznej sytuacji rynkowej i w
konsekwencji – pozwoliły na pokrywanie kosztów wytworzenia ciepła w
jednostkach kogeneracji, co pozytywnie wpłynęło na rentowność tej części
sektora.
Przywołane powyżej działania i ich skutki będą widoczne
dopiero w raporcie URE za rok 2023, natomiast przedsiębiorstwa
energetyczne wytwarzające ciepło w kogeneracji już od końca roku 2022
odczuwają pozytywne skutki reakcji Ministra Klimatu i Środowiska oraz
Prezesa URE na zmiany otoczenia makroekonomicznego.
W przypadku źródeł ciepła niebędących jednostkami kogeneracji znacznie
wyższa rentowność w 2022 r. wynika z możliwości wystąpienia przez
wytwórcę z wnioskiem o zmianę taryfy w przypadku istotnej zmiany cen
zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla lub cen paliw do Prezesa URE.
Ciepłownie na bieżąco mogły występować o zmiany taryfy i po ich
zatwierdzeniu, były one wprowadzane w życie, stąd łatwiej było nadążyć
tego typu jednostkom za faktycznym poziomem kosztów wytwarzania.
cire.pl