Na podstawie wielkości emisji CO2, w podziale na emitujące sektory oraz średnioroczną zmianę w ostatniej dekadzie, "Puls Biznesu" przedstawia 5 największych wyzwań stojących przed Polską w osiąganiu zeroemisyjności w nadchodzących latach.

Po pierwsze, redukcja emisji w energetyce miała do tej pory największy wkład w obniżenie ogólnych emisji gazów cieplarnianych w Polsce, choć zmiana technologiczna w tym sektorze musi wyraźnie przyspieszyć. W ostatniej dekadzie sektor zmniejszał ilość wypuszczanych do atmosfery gazów w tempie ok. 1 proc., czyli ok. 1,7 mln ton rocznie. W najbliższych 30 latach redukcja będzie musiała wynieść średnio ponad 4 mln ton rocznie. Można to osiągnąć poprzez masowe przestawienie produkcji energii na źródła odnawialne, głównie wiatrowe i słoneczne, z uzupełnieniem np. w postaci energii atomowej. Alternatywą dla atomu mogłyby być elektrownie wodorowe lub wielkie magazyny energii regulujące stabilność systemu opartego o wiatr i słońce, choć dostępne dziś technologie są wciąż albo mało efektywne albo wręcz niemożliwe do wielkoskalowego zastosowania (jak w przypadku magazynów).

Po drugie, stopniowo poprawia się efektywność energetyczna domów mieszkalnych w Polsce i w tej dziedzinie dalszy postęp powinien być relatywnie łatwy do osiągnięcia. Łatwy nie w ujęciu bezwzględnym, ale w porównaniu z tym, co potrzebne jest w innych sektorach. Wymiana systemów ogrzewania, czy zwiększenie efektywności energetycznej budynków, to są zmiany, do których niezbędne technologie są już dostępne na rynku i których koszty nie są drastycznie wysokie - przynajmniej gdy zostaną rozłożone na lata i odpowiednio zamortyzowane przez pomoc publiczną, m.in. z Unii Europejskiej.

Po trzecie, największym wyzwaniem może być obniżenie emisji w transporcie. Ten sektor zwiększał ilość gazów wypuszczanych do atmosfery w tempie aż 4,7 proc. rocznie, a odpowiada on za ok. 10 proc. emisji. Niestety, na horyzoncie nie widać efektywnych technologii, które pozwoliłyby odwrócić ten trend. O ile samochody będą powoli przechodzić na napęd elektryczny, a udział kolei w transporcie może się zwiększać, o tyle transport drogowy towarów, transport lotniczy oraz transport morski mogą mieć problem by przestawić się na nowe źródła zasilania. Największą nadzieją w tej dziedzinie może być paliwo wodorowe, które nie generuje emisji. Problem jednak polega na tym, że bezemisyjna produkcja samego paliwa wodorowego jest droga - podczas produkcji występuje utrata dużej części energii.