Współczynnik korekcyjny dla współspalania wprowadza art. 194 ustawy o OZE. Stanowi on iż „do dnia 31 grudnia 2020 r. dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji, o której mowa w art. 44 ust. 8 [spalania wielopaliwowego], z wyłączeniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, przysługuje świadectwo pochodzenia skorygowane współczynnikiem 0,5”.

Według TRMEW wątpliwości wywołuje kwestia terminu wprowadzenia w życie opisanych w zacytowanym przepisie świadectw skorygowanych współczynnikiem 0,5. Pojawiły się opinie prawne, zawierające dwie różne interpretacje zapisów ustawy o OZE. Pierwsza z nich, prezentowana w stanowisku Prezesa URE, prowadzi do wniosku, że wprowadzenie skorygowanych świadectw powinno nastąpić od 1 stycznia 2016 roku. W opinii URE „art. 194 ustawy o odnawialnych źródłach energii odnosi się wyłącznie do procedury wydawania świadectw pochodzenia zawartej w ustawie o OZE, która wejdzie w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2016 r. co oznacza, iż brak jest podstaw prawnych do stosowania tego przepisu przed wskazaną datą”. Z kolei druga interpretacja zapisów ustawy, wskazuje, że skorygowane świadectwa dla współspalania powinny zostać wprowadzone z dniem wejścia w życie ustawy o OZE. Taką opinię prezentuje m.in. dr Karol Lasocki z Departamentu Energetyki Innowacyjnej i Ochrony Środowiska K&L Gates w publikacji pt. Zmiana last minute w Ustawie o OZE będzie mieć natychmiastowe konsekwencje dla współspalania i rynku świadectw pochodzenia (http://www.biomasa.org.pl/aktualnosci/253-ograniczenie-wspolspalania-biomasy-z-weglem.html (stan na dzień 6.05.2015)). Interpretacja ta wskazuje, że współczynnik korekcyjny dla współspalania wprowadza art. 194, który, zgodnie z artykułem 223 ustawy o OZE, wraz z całym rozdziałem 11 wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia. Stąd przepisy dotyczące współczynnika powinny zacząć obowiązywać od 2 maja 2015 r. - czytamy w stanowisku TRMEW.

Powyższe rozbieżne interpretacje pozwalają zdaniem TRMEW stwierdzić, że ustawa w kwestii terminu wprowadzenia świadectw skorygowanych współczynnikiem 0,5 nie jest precyzyjna i jednoznaczna. W przekazanej Prezesowi URE opinii Towarzystwo Rozwoju Małych Elektrowni Wodnych stwierdza, że w takiej sytuacji, oprócz analizy litery prawa należałoby również odnieść się do jej ducha. Jednak, wyrażona w stanowisku Prezesa URE interpretacja zapisów ustawy o OZE, której konsekwencją jest wprowadzenie świadectw pochodzenia skorygowanych współczynnikiem 0,5 dla współspalania od 1 stycznia 2016 roku, aspekt ten zupełnie pomija.

Artykuł 194 w obecnym kształcie został wprowadzony w końcowym etapie procesu legislacyjnego, jako poprawka, polegająca na przeniesieniu regulacji dotyczących ograniczenia wsparcia dla współspalania z rozdziału 4 ustawy (wchodzącego w życie od 1 stycznia 2016 roku) do rozdziału 11 (wchodzącego w życie wraz z ustawą czyli 2 maja 2015). W opinii TRMEW poprawka polegająca na przeniesieniu regulacji ograniczających wsparcie dla współspalania z rozdziału 4 do rozdziału 11 została wprowadzona przez ustawodawcę świadomie jako element przyspieszenia działań interwencyjnych, prowadzących do ograniczenia nadpodaży świadectw pochodzenia energii z OZE i uregulowania sytuacji na rynku zielonych certyfikatów.

Przyspieszenie wejścia w życie zapisów, zgodnie z którymi świadectwa pochodzenia dla współspalania mają przysługiwać w połowie dotychczasowej ilości, środowisko małych elektrowni wodnych odczytywało jako zapowiadane wielokrotnie przez Rząd (Ministerstwo Gospodarki) działania ratunkowe dla przedsiębiorstw zagrożonych utratą rentowności ze względu na znaczący spadek cen świadectw pochodzenia. To właśnie mając na uwadze ideę ustawy, której celem jest wspieranie, ochrona i rozwój odnawialnych źródeł energii, należałoby interpretować zapis dotyczący stosowania przepisów wprowadzających współczynnik korekcyjny dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach spalania wielopaliwowego. Odroczenie ograniczenia wsparcia dla współspalania o niemal rok, w sytuacji, gdy ceny świadectw kształtują się na poziomie 125 zł/MWh oznacza, że część instalacji OZE do czasu wprowadzenia w życie ratunkowych przepisów ustawy ulegnie likwidacji, a taka sytuacja jest z całą pewnością sprzeczna z intencjami ustawodawcy - czytamy w stanowisku TRMEW.

www.cire.pl