Jak wynika z opracowania energochłonność PKB obniżała się systematycznie w latach 2003-2012 za wyjątkiem roku 2010, kiedy to doszło do wzrostu tego wskaźnika. Autorzy publikacji zwracają też uwagę, że w roku 2012 szczególnie widoczna była poprawa w zakresie energochłonności pierwotnej, liczonej jako relacja całkowitego zużycia energii pierwotnej do PKB, która obniżyła się o 5,6 proc. w stosunku do roku poprzedniego oraz energochłonności pierwotnej z korektą klimatyczną (Korekta klimatyczna określa teoretyczną wartość zużycia energii dla danego roku, przy założeniu, że charakteryzowałyby go warunki pogodowe opisane średnią wieloletnią liczbą stopniodni), gdzie spadek wyniósł 6,6 proc.. Tempo poprawy energochłonności finalnej (relacja zużycia finalnego energii do PKB) w 2012 roku było około dwukrotnie niższe.

Z danych prezentowany w raporcie wynika także, że największa poprawa efektywności energetycznej została osiągnięta w latach 2007-2009. W przypadku energochłonności pierwotnej było to ponad 5 proc. rocznie, a w przypadku energochłonności finalnej prawie 4 proc. rocznie. Natomiast w pozostałych okresach tempo poprawy było niższe i wynosiło około 2 proc. rocznie.

Kolejnym wskaźnikiem, który opracowania zastosowali dla zobrazowania w sposób syntetyczny tendencji w zakresie efektywności energetycznej jest wskaźnik ODEX. Jest on jest obliczany poprzez agregowanie zmian w jednostkowym zużyciu energii, obserwowanych w danym czasie na określonych poziomach użytkowania końcowego. Wskaźnik ODEX nie pokazuje bieżącego poziomu energochłonności, lecz postęp w stosunku do roku bazowego, a jego spadek oznacza wzrost efektywności energetycznej.

Wskaźnik ten liczony do roku 2000 jako bazowego, dla którego założono, że jego wartość wynosi 100 obniżył się w latach 2002-2012 z 91,8 do 71,6 pkt. Średnie tempo poprawy wyniosło 2,5 proc. rocznie.

Najszybsze tempo poprawy (4,8 rocznie) zanotowano w przemyśle przetwórczym. W sektorze gospodarstw domowych największy spadek wskaźnika ODEX wystąpił w 2003 roku, następnie tempo poprawy było niewielkie. Średnioroczna poprawa w latach 2003-2012 w tym sektorze wyniosła 1,7%. W sektorze transportu wartość wskaźnika pozostawała na zbliżonym poziomie do 2004 r. po czym zaczęła się obniżać. Ogółem w latach 2003-2012 średnie tempo poprawy w tym sektorze wyniosło 1,6 proc..

W publikacji przygotowanej przez GUS i KAPE zwrócono jednocześnie uwagę, że energochłonność pierwotna PKB Polski z korektą klimatyczną, wyrażona w cenach stałych z 2005 r. oraz z uwzględnieniem parytetu siły nabywczej była w 2011 r. wyższa o 18 proc. od średniej europejskiej. Różnica ta spadła o 25 pkt proc. w porównaniu z 2000 r. Tempo poprawy energochłonności było w Polsce w latach 2001-2011 ponad 2-krotnie wyższe niż w Unii Europejskiej. Jednak pomimo istotnej poprawy w tym zakresie różnica między Polską a najefektywniejszymi gospodarkami pozostaje znacząca.

www.cire.pl