Koncepcja przedsięwzięcia z uwagi na wyjątkowe warunki agrarne panujące na terenach Polski wschodniej, opiera się na budowie zintegrowanej sieci biogazowni rolniczych. Na terenie każdej z gmin zostanie wybudowany tzw. węzeł energetyczny składający się z trzech biogazowni, które wzajemnie będą rezerwowały swoją moc. Zadaniem jest zasilenie w energię elektryczną, a w miarę możliwości także energię cieplną budynków użyteczności publicznej jak i gospodarstw domowych. Oferowana w ten sposób energia będzie ok 20 proc. tańsza niż ta pobierana z krajowego systemu elektroenergetycznego. Transport energii elektrycznej będzie zapewniony dzięki własnym liniom energetycznym niskiego napięcia, całkowicie niezależnie od krajowego systemu dystrybucyjnego.

Istotą przeprowadzanej inwestycji jest budowa kompleksu elektrowni biogazowych połączonych ze sobą autonomiczną siecią. Inwestycja podzielona jest na kilka etapów, każdy z nich polega na wybudowaniu węzła trzech jednostek wytwórczych na terenie jednej gminy. Planuje się zasilenie w energię elektryczną wszystkich budynków użyteczności publicznej, oświetlenia ulicznego i większość gospodarstw domowych w skupiskach o większym zagęszczeniu.

Jedynym rodzajem OZE pozwalającym wybudować autonomiczny lokalny kompleks energetyczny gwarantujący ciągłą dostawę energii są elektrownie biogazowe – potocznie nazywane bigazowniami. Jedynie te źródła ze wszystkich rodzajów OZE pozwalają programować produkcję energii zgodnie z aktualnym zapotrzebowaniem odbiorców. Na terenie gmin Sitno, Skierbieszów, Łabunie, Komarów-Osada zostanie wybudowane 15 biogazowni rolniczych o mocach 0,5 – 1 MW.

Unikalnym rozwiązaniem technicznym planowanej inwestycji jest grupowanie jednostek wytwórczych w tzw. węzły energetyczne, w skład których wchodzą trzy jednostki wytwórcze, przy czym poszczególne jednostki zlokalizowane będą w pewnym dystansie od siebie i połączone między sobą mostami kablowymi, zapewniającymi wzajemne rezerwowanie mocy. Należy podkreślić, że tylko jedna jednostka wytwórcza, wchodząca w skład węzła, będzie powiązana z siecią dystrybucyjną. Poszczególne węzły energetyczne będą także powiązane wzajemnie, tworząc w ten sposób unikalny układ połączeń. Mosty kablowe wyposażone będą, stosownie do aktualnych potrzeb, w odpowiednią liczbę rozdzielnic przystosowanych do przyłączania odbiorców. Odbiorcy energii otrzymają oferty zasilania w tzw. formule „double supply”, to znaczy, że odbiorcy ci nie będą musieli wypowiadać umów z dotychczasowym dostawcą, mając w każdym czasie możliwość wyboru źródła zasilania.

Przyjęta koncepcja lokalnego kompleksu energetycznego optymalizuje koszty budowy i eksploatacji inwestycji poprzez lokalizację źródeł energii w bezpośrednim sąsiedztwie odbiorców, a przestrzenne usytuowanie kolejnych bioelektrowni wpłynie korzystnie na koszty logistyki związanej z dostawą surowca energetycznego oraz zagospodarowaniem masy pofermentacyjnej. Niezwykle istotną zaletą elektrowni biogazowych jest produkcja energii elektrycznej w tzw. wysokosprawnej kogeneracji. Produkowane ciepło będzie mogło być wykorzystane przez lokalne sieci ciepłownicze.

Forma prawna spółdzielni została wybrana jako najbardziej demokratyczna i równoprawna formuła organizacyjna. Każdy członek, niezależnie od ilości posiadanych udziałów posiada jeden głos na walnym zgromadzeniu członków. Każdy członek jest właścicielem odpowiedniego ułamka infrastruktury wybudowanej przez spółdzielnię (w zależności od ilości posiadanych udziałów) Wbrew pozorom nie jest to inicjatywa stricte lokalna albowiem członkiem spółdzielni może zostać każdy(osoba prawna lub fizyczna), kto złoży odpowiednią deklarację i wpłaci kwotę wpisowego oraz wykupi co najmniej jeden udział. Korzyści jakie może osiągnąć członek mający miejsce zamieszkania poza terenem gmin inicjatywnych to przede wszystkim: możliwość uczestniczenia w zyskach spółdzielni, możliwość wpływania na kluczowe decyzję spółdzielni, wybierania oraz bycia wybieranym do organów spółdzielni. Udział w nadwyżce bilansowej spółdzielni jest proporcjonalny do przyrostu aktywów spółdzielni w okresie posiadania danego udziału- zatem im wcześniej zostanie wykupiony udział tym większy zysk on wygeneruje. Po zakończeniu pierwszego etapu inwestycji zyski z działalności gospodarczej spółdzielni szacuje się na 15 mln zł rocznie.

Całość pierwszego etapu inwestycji wymaga nakładów finansowych w wysokości 150 mln, przy czym minimum 30 mln pochodzić będzie z zasobów własnych spółdzielni (tj. funduszu udziałowego, funduszu zasobowego i przychodów z działalności gospodarczej), reszta kapitału pochodzić będzie z dotacji i kredytów komercyjnych.

Obecnie spółdzielnia jest na etapie przygotowań do projektowania pierwszej instalacji oraz pozyskiwania nowych członków i partnerów strategicznych.

Planowany czas realizacji pierwszego etapu inwestycji - 7 lat.

www.cire.pl