Eliminację wytwarzania odpadów i wykorzystywanie odpadów jako zasobów zapisano w obowiązujących Polskę rygorystycznych przepisach unijnych dotyczących ograniczenia ilości odpadów, m.in.: dyrektywie odpadowej (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów), tzw. dyrektywie składowiskowej oraz dyrektywie opakowaniowej.

Rozwiązaniem powyższych problemów może być polska technologia Sarré, na której stosowanie wyłączną licencję ma H.Cegielski-Poznań. Umożliwia ona przetwarzanie niemal wszystkich rodzajów odpadów organicznych, zarówno komunalnych, jak i przemysłowych na wodór lub gaz wodny. Najprościej rzecz ujmując obróbka odpadów organicznych przebiega w trzech etapach. Pierwszym jest odsianie odpadów mineralnych oraz częściowe suszenie. Kolejny etap to odgazowywanie odpadów. Substancje organiczne są rozkładane na takie związki jak: dwutlenek i tlenek węgla, wodór, węglowodory, wodę oraz węgiel nieorganiczny. W ostatnim etapie węgiel poddawany jest działaniu tlenu i pary wodnej, tak, aby uzyskać gaz wodny lub w razie potrzeby czysty wodór. Gaz będący wynikiem tego procesu może napędzać silnik spalinowy dowolnej jednostki energetycznej. Proces produkcji gazu jest zupełnie bezemisyjny (proces zamknięty), a spaliny silnikowe charakteryzują się parametrami porównywalnymi do wyziewów ze spalania najczystszego, dostępnego paliwa, jakim jest gaz naturalny.

Bioelektrownia w Kostrzynie nad Odrą, której wybudowanie kosztować będzie 160 mln zł, uruchomiona zostanie w pierwszej połowie 2015 roku. Instalacja będzie przetwarzała około 70 tys. ton biomasy drzewnej w energię elektryczną o mocy do 9 MW i energię cieplną w ilości ponad 300 tys. GJ rocznie. Dzięki wysokiej wydajności zwróci się już po czwartym roku eksploatacji, osiągając wewnętrzną stopę zwrotu z inwestycji (IRR) wyraźnie przekraczającą 20 proc.

W przypadku zastosowania technologii Sarré do przetwarzania odpadów komunalnych efektywność ekonomiczna ze wskaźnikiem zwrotu z inwestycji sięgającym 25 proc. to nie jedyny atut (choć w porównaniu ze spalarniami tradycyjnymi – rusztowymi wymagającymi dotacji może być rozstrzygający).

Kolejne zalety to 99 proc. odzysk metali (o którym w tradycyjnych spalarniach nie ma mowy), nieznaczna ilość odpadów – od 1,5 do 4 proc. podczas, gdy w spalarniach tradycyjnych jest ich około 20 proc. Instalacje w technologii Sarré nie produkują odpadów niebezpiecznych, które to są dużym problemem w przypadku spalarni tradycyjnych produkujących żużel. Dodatkowo paliwo uzyskane w instalacji Sarré można magazynować, co nie jest możliwie w przypadku spalin ze spalarni tradycyjnych.

www.cire.pl