Ustawa ma zacząć obowiązywać od 2015 r., ale podatki, o których mówi, mają być pobierane od początku 2020 r. Poziom przejmowanej przez państwo renty surowcowej ma być rzędu 40 proc. - w przypadku złóż konwencjonalnych ma to być ok. 42 proc., dla niekonwencjonalnych - ok. 38 proc.

Pierwszym elementem renty będzie podatek od wydobycia niektórych kopalin, wynoszący w przypadku gazu konwencjonalnego 3 proc,. niekonwencjonalnego 1,5 proc., a w przypadku ropy naftowej odpowiednio 6 i 3 proc.

Kolejnym instrumentem będzie Specjalny Podatek Węglowodorowy o stawce od 0 do 25 proc., uzależnionej od relacji skumulowanych przychodów do skumulowanych wydatków. Dla relacji mniejszej niż 1,5 stawka wynosić będzie zero, dla większej niż 2 - 25 proc. Relacja ta to tzw. R-factor; jeśli przekracza 1, oznacza to, że działalność wydobywcza przynosi zysk.

Trzecim elementem będzie 19-proc. podatek CIT z nową stawką amortyzacyjną na odwierty, kolejnymi - opłaty eksploatacyjne (których projekt nie obejmuje) oraz podatek od nieruchomości.

Jak stwierdza pismo przewodnie do projektu, stanowi on realizację jednego z celów rządu na lata 2011-2015 - uporządkowania prawa dotyczącego eksploatacji i korzyści płynących z wydobywania gazu z łupków. Ustawa ma zacząć obowiązywać od 2015 r., ale podatki, o których mówi, mają być pobierane od początku 2020 r.

W uzasadnieniu projektu podkreślono, że opiera się on na zasadach równości i powszechności opodatkowania, sprawiedliwości, efektywności i konkurencyjności w stosunku do innych jurysdykcji podatkowych, co ma być zachętą inwestycyjną. Nowy system obejmie wszystkich przedsiębiorców działających w sektorze wydobycia węglowodorów - nie tylko nowych koncesjonariuszy, ale i prowadzących obecnie działalność wydobywczą, jak np. PGNiG.

www.cire.pl