W tej chwili na rzece Kongo działają dwie zapory wodne Inga 1 i 2, które powstały w 1972 i 1982 roku. Moc zainstalowana elektrowni na tych zaporach wynosi 1400 MWi, ale w praktyce moce te wykorzystywane są tylko w połowie.

Zawarte w Paryżu porozumienie między inwestorami skłonnymi sfinansować projekt, rządem Demokratycznej Republiki Kongo oraz RPA przewiduje, że prace nad budową infrastruktury, dzięki której moc elektrowni wzrośnie o 4800 MW, ruszą w październiku 2015 roku.

Na tym jednak plany rządu DR Kongo się nie kończą. Przedstawione założenia techniczne przewidują bowiem realizację kolejnych pięciu etapów projektu, które w sumie mają pozwolić na stworzenie hydroelektrowni o mocy około 40 tys. MW. Byłby to największy tego typu obiekt na świecie, prawie dwukrotnie większy od największej obecnie hydroelektrowni działającej w Chinach. Taka elektrownia mogłaby w teorii zaspokoić około 40 proc. zapotrzebowania na energię całego kontynentu afrykańskiego.

Według autorów projektu stworzenie tak gigantycznej hydroelektrowni wiązałoby się tylko z minimalnymi konsekwencjami dla środowiska i ludności.

Póki co jednak projekt przewiduje powstanie 4800 MW nowych mocy wytwórczych. Gotowość sfinansowania projektu wyraziły m.in. Bank Światowy, Afrykański Bank Rozwoju, Francuska Agencja Rozwoju, Europejski Bank Inwestycyjny oraz Południowoafrykański Bank Rozwoju. Póki co nie zdecydowano jeszcze o wyborze wykonawcy inwestycji.

Choć o realizacji tej inwestycji mówiono od lat, to kluczowym okazała się deklaracja rządu południowoafrykańskiego, który zadeklarował gotowość wykorzystania 2500 MW mocy. Pozostałe moce wytwórcze miałyby pracować głównie na potrzeby zagłębia górniczego w Katandze. Już obecnie trafia tam większość energii wytwarzanej przez hydroelektrownię Inga.

Międzynarodowe organizacje zwracają jednak uwagę na potencjalne problemy, które mogą wynikać ze zdolności rządu DR Kongo do zapewnienia ekonomicznego funkcjonowania obiektu oraz wszechobecnej a Afryce korupcji, która może doprowadzić do nadużyć w funkcjonowaniu hydroelektrowni. Zwraca się także uwagę, że tego typu gigantyczne projekty mają małe szanse, aby poprawić sytuację lokalnej ludności, głównie ze względu na brak sieci przesyłowej. W tej sytuacji znacznie lepszym i tańszym rozwiązaniem mogłyby okazać się niewielkie lokalne projekty w energetyce solarnej, wiatrowej czy wodnej.

www.cire.pl