Nowelizacja wprowadza do polskiego prawa zasady podziemnego składowania CO2, opisane w dyrektywie z 2009 r. Metoda CCS (Carbon Capture and Storage) wychwytu i sekwestracji (składowania) CO2 jest promowana przez KE jako jeden ze sposobów ograniczania emisji CO2 do atmosfery.

Technologia polega na wychwyceniu różnymi metodami CO2, powstającego w wyniku spalania paliw kopalnych, skroplenia go, przetransportowania do miejsca składowania i zatłoczeniu do izolowanej formacji geologicznej w celu trwałego przechowania.

Jak podkreśliło CIR, ze względu na znikome doświadczenia krajowe i zagraniczne z CCS oraz ze względu na nieznane długoterminowe skutki podziemnego składowania CO2, w projekcie nowelizacji zdecydowano ograniczyć regulacje wyłącznie do przedsięwzięć demonstracyjnych.

Zgodnie z projektem ustawy podziemne składowanie dwutlenku węgla, a także poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksów podziemnego składowania, będzie wymagało uzyskania koncesji udzielanej przez ministra środowiska. Koncesja ma być udzielana wyłącznie na potrzeby realizacji projektu demonstracyjnego i będzie obejmować działalność związaną z eksploatacją podziemnego składowiska, a także okres po jego zamknięciu, czyli zakończeniu zatłaczania CO2, związany z likwidacją instalacji oraz monitoringiem tego kompleksu przez okres nie krótszy niż 20 lat od jego zamknięcia.

W projekcie nowelizacji ustawy określono szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie koncesji. Podstawową zasadą eksploatacji i zamknięcia podziemnego składowiska CO2 będzie zapewnienie bezpieczeństwa oraz zapobieganie negatywnym dla środowiska skutkom, szczególnie zanieczyszczeniu wód podziemnych.

Projekt ustawy wprowadza zmiany w innych ustawach, w tym m.in. w: ustawie o odpadach, o swobodzie działalności gospodarczej, o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Prawie ochrony środowiska. Przewidziano również zmiany w Prawie energetycznym dotyczące przesyłu dwutlenku węgla.

CIR przypomniało, że dotychczas w Polsce realizowano projekty zatłaczania CO2 o charakterze pilotażowym na niewielką skalę. Podobne projekty odnotowano w Niemczech, Danii, USA, Kanadzie, Holandii, Norwegii. W większości na przestrzeń składowania wykorzystano wyeksploatowane i czynne złoża gazu ziemnego i ropy naftowej.

Pierwszy polski projekt CCS na większą skalę prowadziło PGE w Bełchatowie; do współdziałania z instalacją wychwytu CO2 przystosowano najnowszy, otwarty w 2011 r. blok 858 MW. Grupa zrezygnowała jednak z projektu w kwietniu 2013 r., motywując to niemożnością zabezpieczenia odpowiedniego finansowania. Bełchatowski CCS nie znalazł się bowiem na liście projektów, dofinansowywanych przez KE. Eksperci podkreślają, że obecnie technologia CCS jest na tyle droga, że opłacałoby się ją stosować, jeśli uprawnienia do emisji CO2 w systemie ETS kosztowałyby ponad 65 euro. Tymczasem ostatnio kosztują poniżej 5 eu

www.cire.pl