Uwzględniając dostępne lokalizacje oraz warunki wietrzne autorzy projektu szacują potencjał morskich farm wiatrowych na 12 GW mocy zainstalowanej i 48–56 TWh energii rocznie. W 2020 r. moc tego typu źródeł miałby wartość 1 GW.

Zgodnie z programem dzięki rozwojowi energetyki wiatrowej do gospodarki trafiłoby do 2025 r. łącznie 73,8 mld zł, z czego do budżetu ok. 14,9 mld zł z podatków CIT i podatków pośrednich. Ok. 12,2 mld zł trafiłoby do budżetu centralnego, a reszta do budżetów wojewódzkich, gminnych i powiatowych. Autorzy programu szacują, że począwszy od 2025 r., w ciągu ok. 20–25 lat swojego działania, farmy wiatrowe zapewnią średnioroczne wpływy do budżetu w wysokości ok. 3,1 mld zł, z czego z samych tylko opłat lokalizacyjnych pochodziłoby 0,8 mld zł – czytamy w „Rzeczpospolitej”.

Jak podaje gazeta gazeta, w przygotowanym programie zakłada się silną redukcję kosztów inwestycyjnych i operacyjnych morskich farm wiatrowych, która ma być zmniejszona o 30 proc. w porównaniu do szacunkowych kosztów w tym roku, czyli z ok. 14,9 mln zł za MW do 10,9 mln zł za MW. Analogicznie koszty operacyjne powinny zostać zmniejszone o ok. 20 proc. czyli z ok. 423 tys. zł na MW do 331 tys. zł na MW. Jednostkowy kosztu wytworzenia energii zostałby zredukowany o 30 proc. z 676 zł za MWh do 519 zł.

W konsekwencji, według opisywanego przez „Rzeczpospolitą” programu, wysokość wsparcia dla morskich farm wiatrowych mogłaby w latach 2014–2025 zmniejszyłaby się nawet o 51 proc. Koszty systemu wsparcia z tytułu dopłat do sprzedawanej energii w ujęciu średniorocznym nie powinny być większe od 1,3 mld zł dla farm oddanych do użytku do roku 2020 (1 GW) i 2 mld zł dla farm oddanych do użytku do 2025 r. (2 GW) – czytamy w „Rzeczpospolitej”.

www.cire.pl